كتب فن داستان نويسي
كتب فن داستان نويسي
نويسنده اي كه مي خواهد كار حرفه اي كند بايد هر تعداد كتاب فن داستان نويسي كه مي تواند، بخواند. اما نبايد فكر كند كه اين كتاب براي كارش اهميت حياتي دارند. نويسندگان هميشه بايد از شيوه هاي فني خودشان استفاده كنند.
كتب داستان نويسي فنوني را براي صحنه پردازي، شخصيت پردازي، خلق طرح هاي گوناگون و مستحكم كردن ارتباط اشخاص از طريق يادگيري، به نويسندگان مي آموزند. همچنين نويسنده را درباره نحوه گردآوري مصالح، خلق تسلسل نمايشي، انگيزه يابي براي شخصيت و حفظ ثبوت و عمق بخشيدن به وي و پيچيده كردن داستان راهنمايي مي كنند. اما نويسندگان اين كتب فقط تجربيات و شيوه كار خود را براي غلبه بر مشكلات نويسندگي ارائه مي دهند. گو اينكه اغلب آنها آموزنده و الهام بخش هستند.
اما قبل از اينكه نويسنده دستورالعمل هاي اين كتب را به كار بندد بايد مشكلاتي را كه قبلا در ضمن نوشتن تجربه كرده به كمك اين نوع كتاب ها حل كند. نويسنده ضمن نوشتن وقتي فهميد مشكل چيست، دير يا زود به اين نكته پي مي برد كه راه حل را نيز مي دانسته، چرا كه هر مشكلي راه حل طبيعي خود را دارد.
كتاب هاي فن داستان نويسي از اين جهت كه چيزهايي را براي ما تداعي مي كنند باارزش هستند. نويسندگان اغلب با خواندن اين كتاب ها و مخالفت نويسندگان ديگر، راه حل هاي خاص خود را مي يابند. چرا كه بحث و مخالفت نويسندگان حرفه اي با هم باعث مي شود تا آنها راه حل هايي را كه قبلا مي دانستند مجددا در ذهنشان تداعي شود. بنابراين ارزش اين كتب دراين نيست كه به ما ياد مي دهند چگونه بنويسيم، بلكه ازاين جهت باارزش اند كه راه حل هايي را كه قبلا پيدا شده، دراختيارمان مي گذارند.
پس كتب داستان نويسي و حتي كتاب حاضر وحي منزل نيست.
از كتاب : درس هايي درباره داستان نويسي/ لئوناردو بيشاب/ ترجمه محسن سليماني/انتشارات سوره مهر
صفحه 322- با اندكي تصرف
