نوشته های یک شکمو
خیابان فخرآباد یه کافی شاپ داره که با تمام مغازه های دور و بر از همون جا گرفته تا خود بهارستان فرق داره. همه چیزایی که می فروشه خوشمزه اس، مغازش میشه گفت دنج و باحاله و همه چی هم می فروشه. بستنی ایتالیایی با انواع و اقسامش که انتخاب می کنی می تونی بری تو و یه جا بشینی.
«نارنج و ترنج» قبلاها اینجوری نبود. یه مغازه ی ساده بود که فقط توش می شد فالوده بستنی پیدا کرد اما الان زیر و رو شده و فروشندش هم انگار که برای همین کار انتخاب شده. کلی مهربونه و هر چی بگیم انجام میده. قیمت هاشم مناسبه جوری که دخل بقیه ی مغازه های مشابه کناری رو حسابی کساد کرده. ذرت مکزیکی و آب هویج بستنی تا معجون و هات چاکلت و ...
هر وخ که میرم یه حس خوبی دارم توی نارنج و ترنج. اصلن میچسبه وقتی سفارش میدی. ظاهرش هم یه حالت نقره ای رنگ داره.
خلاصه نتونستم از ننوشتن درموردش دست بکشم !