كاريكلماتور 19/7/88
- بار زندگي را با رشته عمرم به دوش مي کشم.
- زندگي بدون آب از گلوي ماهي پايين نمي رود.
- باغبان وقتي ديد باران قبول زحمت کرده ، به آبپاش مرخصي داد.
- قطره باران غمگين روي گونه ام اشک ميريزد.
- فواره و قوه جاذبه از سربه سر گذاشتن هم سير نمي شوند.
- جارو، شکم خالي سطل زباله را پر مي کند.
- بلبل مرتاض روي گل خار دار مي نشيند.
- براي مردن عمري فرصت دارم.
- در خشکسالي آب از آب تکان نمي خورد.
- قلبم پر جمعيت ترين شهر دنياست.
- رد پاي ماهي نقش بر آب است.
- گل آفتابگردان در روزهاي ابري احساس بلاتکليفي مي کند.
- اگر خودم هم مثل ساعتم جلو رفته بودم حالا به همه جا رسيده بودم.
+ نوشته شده در پنجشنبه ۲۳ مهر ۱۳۸۸ ساعت 13:47 توسط نيلوفر شهسواریان
|