این ها که می نویسم محکومند به سطحی نگری، یعنی خودم محکومش می کنم، تفریح هم گاهی لازم است:

می خواهم از کسی بنویسم که وقتی اسم و عکسش می آید واقعا به وجد می آیم و ذوق می کنم. کسی که سالها نه تنها برای ملت خودش، بلکه برای ملل دیگر هم الگو بوده ... نمونه ی یک قهرمان واقعی است، چه فعالیت های سیاسی- اجتماعی و چه ظاهرش! کاپشنی هم که خریده ام از آنهایی است که «چه» می پوشید، از آن سبزسربازی ها که چریکی ها می پوشیدند! اپوستری هم از او می چسباندم به اتاقم که هی می افتاد روی زمین، انگار دلش نمی خواست عکسش روی دیوار اتاقم باشد. برش داشتم که بیشتر از این اذیت نشود.

باید بگویم چه خیلی خوش تیپ است، و خوش لباس. شاید اگر شغل دیگری داشت مثلا اگر بازیگر بود یا مجری این مشخصه به چشم نمی آمد، چون آدم از یک بازیگر همچین انتظاری را دارد ولی از یک سیاستمدار هرگز! خلاصه اینکه خدا بیامرزدش و خدا چه بنده ی خوبی آفرید که نامش در تاریخ جاویدان شده.

به خاطر همین است که می گویم نوشته ام محکوم به سطحی نگری است، چون درباره ی فعالیت هایش چیزی نگفته ام. اصلا اگر بگویم مگر کسی می آید بخواند؟! در قسمت پایین ولی بخشی را گذاشته ام برای کسانی که به آن جور مطالب بیشتر علاقه دارند. 


برای آشنایی با کارهایش اینجا بروید.