دوست ندارم وقایع ناراحت و مصیبت بار (!!) را اینجا بنویسم

من که همه می گویند چه شاد است

چه خندان و چه سرخوش

هیچ وقت ندیدیمش ناراحت باشد

این وقایع را از پشت این وبلاگ و با چشم بصیرت یا غیر آن شاید بتوانید ببینید !

خب سعی کنید ... یک کم خیره شوید . نترسد چیزی نمی شود ، چشم هایتان هنوز سر جایشان است .




+ راستی ... شاعر توی پست قبلی رو دیدم یه بار. داشت با یه نفر حرف می زد . روم نشد برم پونصد بهش بدم !