وبلاگ که دوسالش می شود یادم می افتد که چقدر ذوق داشتم وقتی اولین پستم را گذاشتم . روز به روز پیوندهایم بیشتر می شد و پست ها زیادتر . دوره های بیکاری را می آمدم اینجا و باهاش حرف می زدم ، بدون اینکه صدایم را بشنود . یاد گرفتم هر حرفی را نباید زد و یا چطوری کاری را انجام بدهم بهتر است . گاهی با همان خرچنگ قورباغه ای اش تنهایش می گذاشتم . آن اول ها نه ، این اواخر . گاهی با مزخرفات پرش می کرم که حال همه به هم می خورد و از همه بیشتر خودم بودم . ولی باز نمی گذاشتم از تک و تا بیفتد و بی حال شود . می خواستم این بار هم اسمش را عوض کنم . ولی دیدم همان خرچنگ و قورباغه بهش می آید !

 وبلاگم را (این را اولین بار است می گویم) خیلی دوست دارم !

دوست داشتم برای تک تک آن هایی که توی پیوندها هستند جمله بنویسم . ولی عوضش از آنها خواستم تا به یاد ماندنی ترین و یا افتضاح ترین پستی که یادشان است را بگویند . ممنون از همه شان . البته آ ها که تازه می خوانند عذرشان موجه است ! برای خودم که کلی تجدید خاطره شد .  بالاترین رتبه ها هم نامه به اعضا بود !

 

سعیده و sly-ocean

 نامه به اعضا

 

نیلوفر  و مجتبی 

فرافکنی

 

وحید  و مهدیار

نوشته در آسمان

 

سیده زهرا و sly-ocean

فیتیله ای ها

 

ارنواز

جمله ی :

 نباید بین موها فرق گذاشت

 

حانیه

ابی و آناناس بستنی

 

أنا

 زلف قشنگم

 

خانم غلامی

کلاس آشپزی

 

آوانوش

سفرنامه

 

امید حبیبی و زهرا خ

مسابقه شعر (اگر درست گذاشته باشم)

 

مینا صیادی

آخرین سرپناه

 

minerva

نیازمندی های حیوانات