رشته آشي
مي گويم مي خواهم بروم رشته فلسفه، مي گويند به قيافه
ات نمي آيد (منظور رفتار هم هست ) و سخت است . مي گويم هنر ، مثلا سينما و
تئاتر ، مي گويند پول تويش نيست . حالا اگر بخواهيم حساب كنيم توي هيچ
كدام پول نيست .
مي گويم روانشناسي ، مي گويند آخرش بايد بروي توي
تيمارستان كار كني يا با رواني ها سرو كله بزني . مي گويم ارتباطات مي
خوانم ، يكي بي پولي را مي گويند و يكي هم بي پولي!
گفته ام ميروم عكاسي بخوانم، مي گويند هزينه ي تحصيل بالاست . همين طوري معمولي هم مي تواني ياد بگيري.
جامعه شناسي همين طور.
با خود صاحب رشته كه صحبت كرده ام (مخصوصا ادبيات فارسي و تئاتر) گفته است : نروي اين رشته ها! پشيمان مي شوي . من فقط از روي علاقه ام رفته ام . وگرنه پول تويش نيست .
حالا من مانده ام و اين رشته هايي كه سر دراز دارند (!)
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱ دی ۱۳۸۹ ساعت 18:41 توسط نيلوفر شهسواریان
|